Podstawowe informacje o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego

Plan przestrzennego zagospodarowania gminy lub jej części albo zespołu gmin ustala w zależności od potrzeb: granice, przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów o różnych funkcjach, z wyróżnieniem terenów przeznaczonych do realizacji celów publicznych oraz terenów lub obiektów podlegających ochronie. Zasady zagospodarowania terenów obejmują: zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, zasady zabudowy, zasady podziału terenu na działki budowlane, a także warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego, prawidłowego gospodarowania zasobami przyrody oraz ochrony gruntów rolnych i leśnych. Plan ustala również tymczasowe sposoby zagospodarowania oraz użytkowania terenu, a także granice obszarów zorganizowanej działalności inwestycyjnej, rehabilitacji istniejącego zagospodarowania oraz przekształceń obszarów zdegradowanych. Sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy do zadań własnych gminy. O potrzebie sporządzenia planu, z wyjątkiem przypadków, w których sporządzenie planu jest obowiązkowe, decyduje rada gminy. Po uchwaleniu przez radę gminy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego staje się przepisem gminnym, tj. przepisem prawnym powszechnie obowiązującym na obszarze danej gminy.

Materiały wejściowe do planu miejscowego

Zbiór informacji niezbędnych do opracowania planu miejscowego, obejmujący:

- podkłady mapowe w skalach właściwych w zależności od potrzeb planu,

- informacje o stanie istniejącym i zachodzących w nim procesach: inwentaryzacja urbanistyczna, Fizjografia urbanistyczna, dane statystyczne dotyczące zaludnienia i gospodarki, badania socjologiczne postaw i potrzeb mieszkańców itp.,

- zamierzenia i wytyczne dotyczące działalności społecznej i gospodarczej samorządu, administracji rządowej i podmiotów gospodarczych,

- dotychczasowe opracowania planistyczne, w tym materiały oceny aktualności dotychczasowego planu.