I. Co to jest?

Prawo pierwokupu jest to pierwszeństwo w nabyciu prawa do nieruchomości.

II. Komu przysługuje?

Prawo pierwokupu przysługuje gminie i jest wykonywane przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta

III. Kiedy przysługuje?

W przypadku sprzedaży nieruchomości:

1) gruntowych niezabudowanych: (z wyjątkiem rolnych i leśnych)

-nabytych uprzednio od SP lub JST

-oddanych w użytkowanie wieczyste

2) przeznaczonych w MPZP na cele publiczne

(lub dla których została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego)

3) położonych na obszarze portów i przystani morskich

*Z wyjątkiem gdy jest to sprzedaż na rzecz:

-osoby bliskiej,

-miedzy osobami prawnymi tego samego kościoła lub związku wyznaniowego

Oraz gdy nieruchomość stanowi odszkodowanie lub rekompensatę albo została ustanowiona w wyniku zamiany

Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne.

PIERWSZA OPŁATA

a) pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.

b) pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty .

c) pierwszej opłaty nie pobiera się w przypadku zamiany:

- własności nieruchomości na prawo użytkowania wieczystego lub odwrotnie, a także zamiany praw użytkowania wieczystego dokonywanej między SP a JST oraz między tymi jednostkami.

d) stawka procentowa pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego wynosi od 15% do 25% ceny nieruchomości gruntowej.

Własność odgrywa szczególną rolę wśród praw określających korzystanie z rzeczy — jest to forma pierwotna, najprostsza i bezpośrednia, w której mają swe źródło irme formy korzystania z rzeczy. Osobie właściciela zapewnia maksimum uprawnień, jakie w polskim systemie prawnym mogą przysługiwać podmiotowi prawa względnie rzeczy. Definicja prawa własności została zawarta w art. 140 Ko¬deksu cywilnego: „W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może z wyłączeniem innych osób korzystać z rzeczy zgod¬nie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą”. Z zapisu tego wynika, że prawo własności daje uprawnienia do rzeczy i rozporządzania nią w szczególności do posiadania rzeczy, do jej używa¬nia, do pobierania pożytków i innych przychodów z rzeczy oraz do dyspozycji faktycznych, czyli do jej przetwarzania, używania, a nawet zniszczenia.

Drugie z uprawnień daje możliwość wyzbycia się własności rzeczy (np. przez przeniesienie własności lub zrzeczenia się jej) oraz obciążenia rzeczy (przez ustano¬wienie na niej prawa rzeczowego lub obligacyjnego).

Przekształcanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo własności

Spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego regulują następujące przepisy:

-Kodeks Cywilny

-Ustawa z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych

-Ustawa z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze.

-Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece.

Według kodeksu cywilnego spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym (Art. 244. § 1. Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw, własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej oraz hipoteka.).

Nowa ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych uporządkowała sprawy związane ze spółdzielczymi prawami do lokali, tj. prawem własnościowym i lokatorskim. Przede wszystkim w art. 9 ust. 1 tej ustawy ustawodawca określił pojęcie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, rozumiejąc pod tą definicją umowę, na mocy której spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal mieszkalny do używania przez czas nieoznaczony, a członek zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie oraz w statucie spółdzielni. Umowa o prawo spółdzielcze lokatorskie pod rygorem nieważności, powinna być zawarta w formie pisemnej. Oznacza to, że jeśli zawrzemy umowę tylko ustną, to będzie ona z mocy prawa nieważna. Prawo to, podobnie jak dotychczas, jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.

Zamiast spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu ustawodawca wprowadził prawo odrębnej własności lokalu, na wzór regulacji zawartej w ustawie o własności lokali.